Joan's Whispers of Life

Home  Books  Pictures  Links Archive

Copyright ©

Niets van deze pagina mag zonder toestemming worden gebruikt op andere websites, cq. applicaties en/of drukwerk.

Oproep

Ik wil een OPROEP doen.

Ik ben op zoek naar bijzondere verhalen. Gebeurtenissen die niet te verklaren zijn of waar jij je eigen verklaring aan hebt gegeven. Ik wil aan het denken gezet worden. Dit mogen gebeurtenissen zijn die je zelf of iemand in je omgeving heeft meegemaakt. Bijzondere momenten uit het leven. Een droom die is blijven hangen en werkelijkheid is geworden. Paranormale ervaringen. Iedere ervaring die jij de moeite waard vind om te delen.

Maar dat is niet alles ik zou die verhalen willen delen. Uiteraard enkel en alleen met toestemming van jou. Onder dat delen versta ik een plaatsing op mijn log al dan niet met vermelding van je voornaam, ook dat is op eigen verzoek - anoniem kan dus ook. Mocht je een eigen log hebben is een link naar je eigen log natuurlijk ook mogelijk.

Insturen van een verhaal is mogelijk door een email te sturen naar whisperjoan@gmail.com  je ontvangt van mij een persoonlijke reactie terug.

De verhalen zullen geplaatst worden in de categorie (On)verklaarbaar

Oma

Hier het verhaal over mijn oma:

Mijn oma was een statige vrouw, mijn beste vriendinnetje in die tijd en een vrouw die niet geloofde in het paranormale en hoe frustrerend ook, altijd gelijk had of achteraf kreeg.

Ik daarentegen geloof wel dat er veel meer is en dat liet ik haar dan ook regelmatig weten. Tot vervelends toe voor mijn oma. Ik heb haar ook laten beloven een keer, dat als ze "daar" zou zijn, mij een teken zou geven. In eerste instantie wilde ze dat niet, omdat er verder niets zou zijn, dus dat teken geven kon gewoonweg niet (en u weet, ze had altijd gelijk). Uiteindelijk stemde ze in, om van mijn gezeur af te zijn.

Drie maanden na haar dood bezocht ik een medium die communiceerde met het overleden dochtertje van haar man. Zij kon mij heel veel vertellen over mijn oma en alles klopte. Ik hoefde alleen maar met ja of nee te antwoorden, ik mocht geen vragen stellen in eerste instantie. In tweede instantie was dat ook niet nodig, want al mijn vragen werden al beantwoord zonder de vragen te stellen! Uiteindelijk zei het medium dat ze een boodschap moest doorgeven van mijn oma en dat ik het wel zou begrijpen. Dit is wat mijn oma zei " je hebt toch gelijk" ......... U begrijpt dat deze woorden voor ieder ander mens totaal niks zeggen, maar voor mij betekenden ze de wereld.

Ik vatte deze boodschap op als het teken dat we afgesproken hadden

Mijn oma is op een vrijdag overleden en aangezien ik verder weg woon, besloot ik dat weekend nog te blijven om mijn moeder te helpen. Na het weekend moest ik gewoon weer werken. Ik had 7 afspraken staan en aangezien ik in de tijd tot de crematie toch niet veel kon doen, ben ik naar huis gegaan om donderdags weer terug te keren naar mijn ouderlijk huis en de crematie bij te wonen.

Het verlies van mijn oma heeft mij veel pijn gedaan, maar het leven gaat door......... dacht ik. Ik ben maandagochtend vroeg aan de slag gegaan om het huis weer op orde te krijgen, stofzuigen etc. Om negen uur stond de eerste afspraak, maar de persoon in kwestie belde af, ze kon niet komen. Mooi, dan had ik wat meer tijd om het huishouden af te maken. Een kwartier later belde de tweede persoon af, die kon ook niet komen, dus daarvoor ook maar een nieuwe afspraak gemaakt. Ik ben op een gegeven moment maar gaan zitten en wachten op de volgende die af zou bellen. Ze hebben uiteindelijk alle zeven afgebeld. Dit kon geen toeval meer zijn. Mijn oma zorgde voor mij. Ik nam de rust niet, dus zorgde zij ervoor dat ik die toch kreeg. Lief he !!

Deze twee verhalen waren voor mij HET BEWIJS dat er meer is. Elk mens wil op wat voor manier dan ook wel een klein bewijsje, dit was het voor mij.

Over mijzelf:

Ik ben nu 40 jaar. het verhaal gebeurde tien jaar geleden .

Ik ben getrouwd en moeder van drie kinderen, 16,17 en 21 jaar.

Ik sta met beide benen op de grond en zie de kleine dingen des levens als grote geschenken.

Ervaring van Martine (ingezonden)

Kaartje trekken: Grote aartsengel kaarten - orakel

Meestal is het al voldoende een enkele aartsengelkaart te trekken om de gewenste inzichten te ontvangen, een vraag beantwoord te krijgen en de Lichtwezen essence uit te kiezen die jou op dat moment het beste helpt. Eén getrokken aartsengelkaart symboliseert een levensthema dat voor jou gedurende een langere periode belangrijk is, en tijdens deze hele ontwikkelingsfase kun je werken met deze aartsengel, met zijn symboolkaart als meditatiebeeld en met zijn affirmaties.

Om zelf een kaartje te trekken, klik je op deze link!

De kaart van aartsengel Camael symboliseert een periode van oproer, van hervorming en vernieuwing. Voor veranderingen zou je nu eerst eens bij jezelf moeten beginnen. Stop met het verdringen van de donkere delen in je wezen, want dat hoeven zij zich ook niet meer buiten jezelf via andere mensen en via gebeurtenissen te manifesteren.

Misschien komen oude woede, pijn en verdriet bij jou naar boven, of traumatische beelden, gevoelens en wrede herinneringen uit vorige levens, die je maar moeilijk kunt toelaten en accepteren. Jouw bewustzijn wordt nu tevens geraakt door collectieve gebeurtenissen uit het verleden en in het heden, opdat het transformatieproces van de gehele aarde plaats kan vinden en de aarde een hoger energieniveau kan bereiken.

Het kan bij jou gevoelens van angst en verbazing oproepen als je al deze dingen opspoort en in je eigen innerlijk onder ogen ziet. Schuif deze gevoelens en angsten niet opzij, want daardoor worden ze juist oppermachtig en blokkeren ze je gehele verdere ontwikkeling. holistische therapieën kunnen je ondersteunen als je door dit proces heen gaat en je helpen jouw verleden voorgoed af te sluiten.

Veel mensen ervaren een belevenis die 'Boeddha-retreat' wordt genoemd. Deze toestand, waarin wij ons voor enige tijd uit de wereld tergtrekken om ruimte te scheppen voor het veranderingsproces, wordt op de kaart door de kleuren oranje en violet gesymboliseerd. Het is niet nodig om daarvoor naar een klooster te gaan. De tijd is gewoon rijp om dat wat al een lange tijd in het duister verscholen lag onder ogen te zien en daardoor op te lossen.

Indien mogelijk, trekken wij ons dan terug van wereldse activiteiten en de wereldse drukte, om ons intensief met onszelf bezig te kunnen houden. Gedurende deze periode onderzoeken en ervaren wij onze zwakke punten, onze angsten en onze innerlijke val. Wij kunnen hieraan uitdrukking geven door middel van schrijven, mediteren, schilderen, dansen, zingen, huilen of door gewoon bij onszelf te blijven, wat dat ook moge wezen. Iedereen zal een andere manier vinden om uitdrukking te geven aan zichzelf.

Dit sterke zuiveringsproces levert ons een nieuw levensgevoel op. Zij zijn innerlijk gegroeid, blijven bij onszelf met het inzicht waarom wij eigenlijk hier zijn en wat wij met hart en ziel in de wereld zouden willen doen. Op dit punt aangekomen, aanschouwen wij het goddelijke in ons en dat wekt grote verwondering!

Positieve Houding

In welke situatie wij ons ook bevinden, het is altijd mogelijk deze met een positieve houding te benaderen.

By: Dalai Lama

Lopend stilstaan

Ontzettend veel gedachten spoken door mijn hoofd deze week. Genoeg inspiratie dus zou je denken. Maar blijkbaar kan het ook teveel zijn, waarschijnlijk is het gewoon dat ik dan geen keus meer kan maken.

Dat is ook meteen de rode draad in mijn leven, ik vind teveel dingen leuk. Ik ben een exacte vakken vrouwtje in mijn dagelijkse werk. Ik heb een baan die op mijn lijf geschreven is. De combinatie met mijn spirituele inslag houdt me met beide benen op de grond. En dat heb ik nodig ook. Toch ben ik er ergens van overtuigd dat dit met elkaar verbonden is. Dus zaak om dit verder te onderzoeken en hier op terug te komen, zeker in combinatie met Einstein.

Mijn interesse in de brein van de mens heeft ervoor gezorgd dat ik naast mijn dagelijkse werkzaamheden ook een opleiding gevolgd heb tot hypnotherapeut. Ik ben geboeid door de gedachten van mensen, waarom maken we verschillende keuzes in dezelfde situatie puur en alleen omdat we een ander persoon zijn, een ander referentie kader hebben en daar dus onze beslissingen op baseren. In kort waarom reageren we op de manier die we doen. Overigens had mijn opleiding voor hypnotherapeut hier wel mee te maken, maar was het deels ook mijn nieuwsgierigheid naar wat er in het onbewuste brein gebeurd.

Ieder zondag avond om 00.00 uur kijk ik op SBS een programma dat gaat over spookhuizen in Engeland. Het boeit me omdat dat een stuk is dat ik nooit in die hoedanigheid ervaren heb. Ja in mijn huis trekken sleutels spontaan krom. En gebeurd het regelmatig dat boven op de overloop het licht spontaan uit of aan gaat. Het verschil is dat ik in een nieuwbouw  huis kwam en het geen naar gevoel geeft. Het zal dan ook wel bij mij horen. Deze week is mij wel de vraag gesteld wat de 3 niveaus van het leven voor mij betekenen. Het onderaardse,  aardse en bovennatuurlijke (aardse). Dat is een vraag naar mijn hart daar kan ik uren over praten. Inderdaad uren, nog een juiste vorm vinden dus om dit goed samen te vatten in een column van enkele minuten.

Dan hebben we natuurlijk nog onze Dirk. Dirk die zo lekker gewoon gebleven is, zei ze met een licht sarcastische ondertoon. Een onderwerp waar ik eigenlijk bewust aan voorbij wil gaan. Niet dat ik er geen uitgesproken mening over heb, maar omdat je er elke minuut van de dag mee om je oren geslagen wordt. Dus zal ik jullie niet gaan vermoeien met mijn visie.

En zo zou ik nog wel door kunnen gaan met te vertellen over de gedachten die in mijn hoofd de revue passeren. Op dat soort momenten snak ik naar rust en ontspanning. Orde in mijn hoofd. Mijn ontspanning vind ik ook weer op divers gebied. Ik schrijf graag wat natuurlijk al bekend was, ik schilder om zaken een plekje te kunnen geven, ik ga iedere avond in bad een uurtje lezen om de dag van me af te laten glijden. Ik fotografeer op de beelden in mijn hoofd aan de buitenwereld te tonen. Waardoor er enkel maar meer prikkels binnen komen en mijn cirkel weer rond is.

In de donkere dagen van het jaar, die voor mij nu weer aangebroken zijn. Heb ik altijd moeite om te aarden. Ik bevind me dan ergens tussen de twee werelden in. Hetzelfde geldt voor de nacht. Ik als echt nachtmens hou van de nacht omdat dat een totaal andere energie met zich meebrengt als de dag. Het geeft je meer ruimte en rust om de zaken te ervaren zoals ze zijn. Alles komt intenser binnen en wordt door mij als puurder ervaren. De rest van de wereld lijkt op dat soort momenten stil te staan.

En toch wil ik overladen worden door prikkels, door persoonlijke verhalen in mijn mailbox, suggesties op mijn log. Omdat dat me in beweging houdt.

Lopend stilstaan!

Toekomstig geluk

Hoe vaak droomt een mens niet van toekomstig geluk en verslaapt hij het huidige...

By: Ignatius Cornova

Witte Dame Eindhoven

Kijk op de wereld

Tja mijn verhaal,gaat over mijn kijk op de wereld.

Als kind zijnde had ik paranormale ervaringen vandaar mijn nieuwsgierigheid dat er meer moest zijn tussen hemel en aarde. Dit heeft dan ook als een rode draad door mijn leven heen gelopen op de een of andere manier was ik er altijd mee bezig.

Ik heb veel meegemaakt in mijn leven waardoor  mijn zoektocht nog sterker is geworden.

Mijn uiteindelijke conclusie is: Dat ik mijn lichaam en denken niet werkelijk ben - dat is tijdelijk om hier op aarde te ervaren, mijn ziel is hier met een missie heen gekomen tijdelijk dan om een aantal dingen te ervaren. Wat ik werkelijk ben is een energie met een bewustzijn dat geen oordeel heeft dat geen tegenstellingen kent het is er gewoon en die energie zit in alles wat leeft groeit en bloeit op aarde alsook in het gehele universum.

Sinds ik daar achter ben gekomen is mijn kijk op al het leven totaal veranderd. Ik oordeel en veroordeel niemand meer want dan veroordeel ik mezelf, ik neem niemand wat kwalijk, ik maak me nergens meer druk over - waarom?, het is energieverspilling, zonde gewoon. Ik leef volop daardoor, voel me rustig, geniet van wat de aarde mij te bieden heeft en alles is goed zoals het is. Ik voel me vrij, ik ben hier en accepteer alles zoals het is. Niets is goed of fout, er is alleen maar het zijn,zo zou iedereen moeten leven iedereen en alles als een deel van jezelf zien, er voor mekaar zijn, in eenheid leven met mekaar, mekaar helpen en niet meer naar de uiterlijke schijn kijken want dat is niet wat jij werkelijk bent.

Goh wat is mijn leven veranderd ik heb me nog nooit zo vrij gevoeld, ik geniet volop van deze mooie aarde en  dit tijdelijke lichaam, WOW.

 

Ingezonden door: Anoniem

Beach

Vader

Bewust een contact verbreken tussen familie leden, helemaal als het om je eigen vader gaat. Is niet iets wat je in een dag beslist. Enkele jaren geleden  heb ik hier wel voor gekozen. Mijn ouders zijn al jaren gescheiden, maar hebben wel altijd voor de kinderen een goed contact onderhouden. Gelukkig maar, want denk dat dat wel heel belangrijk is. Hoor tenslotte genoeg andere verhalen om me heen.

Waarom dan toch mijn beslissing. Misschien heeft het er mee te maken dat ik na mijn 30ste toch wel even stil heb gestaan bij mijn leven nu. Wat wil ik, wie ben ik, waar ga ik naar toe. Maar ook hoe is mijn leven de afgelopen jaren geweest. Een groot gedeelte van mij heeft heel lang vast gehouden aan het beeld van een vader die er eigenlijk nooit is geweest. Tenminste niet in de rol van een vader. Het heeft er ook mee te maken dat hij niet in Nederland woont. Dus dagelijks of met regelmaat kom je niet bij elkaar over de vloer. Hij is geëmigreerd toen ik 12 was. Al ben ik er van overtuigd dat dat een goed contact niet in de weg hoeft te staan.

Ons probleem is een beetje dat hij wel van mij verwacht dat we een contact onderhouden zoals die ik met mijn moeder heb. Voor mij is er een groot verschil tussen een moeder die er altijd voor je is geweest. Toen je ziek was, problemen had, een knuffel, financieel als je ff krap zat of gewoon omdat ze er was. En wacht ff al mijn respect en waardering verdiend omdat ze het al die jaren alleen heeft moeten doen met twee kinderen. Dan een vader die er nooit was, en belt op je verjaardag en een keer in de zoveel jaar op de stoep staat en verlangt dat je alles om je heen laat vallen om hem op hand en voet te bedienen. Zelf dat zou niet eens het probleem zijn een vakantie duurt tenslotte niet eeuwig.

Maar het probleem lag in mezelf. IK heb te lang afgewacht tot hij de vader zou zijn die IK graag wilde dat hij was. Nou als je dat beseft, begint er in jezelf een proces die er voor zorgt dat je dat beeld los laat. Want het is duidelijk dat hij niet aan de verwachting kan tegemoet komen. Dan maar al je gevoel in een lange brief stoppen, niet beschuldigend of verwijtend. Maar gewoon puur gevoelens die een gesprek open laten. Uiteindelijk een korte reactie, we zullen hier nog wel een keer over praten.

Hmmm...... dan toch nog maar een brief een paar maanden later van mijn kant. Het Gesprek is immers nooit geweest. Even duidelijk melden dat dit toch wel mijn laatste poging is om een gesprek op gang te krijgen. Omdat het voor mij niet mogelijk is om op deze manier door te gaan. Omdat ik niet wil huichelen naar de rest van de familie toe. Die allemaal maar denken dat er niks aan de hand is. Want alles moet stil blijven, en zou iets tussen ons zijn. Weer een korte reactie, hij  vond het bij nader inzien toch niet nodig om dit gesprek aan te gaan. Dus niet nodig om de confrontatie aan te gaan met zijn eigen dochter, waarvan hij beweerd zo ongelofelijk veel te houden. Ergens zal dat ook wel zo zijn. Maar een gesprek is niks teveel gevraagd, ook ik ben de confrontatie met mezelf aangegaan. En heb in mijn eigen spiegel moeten kijken. Als ik mijn ogen gesloten had was het makkelijker geweest, maar ook ik heb mezelf met open ogen bekeken en gezien dat ik de moeite waard ben.

Is de deur voorgoed gesloten. Nee het is tenslotte nooit te laat. Maar wel op mijn voorwaarden dat eerst de zaken uitgesproken dienen te worden. Cijfer mezelf nooit meer weg voor iemand. Ook niet voor mijn bloed eigen vader.

Het mag duidelijk zijn dat ik hetgeen net beschreef niet het hele verhaal is. Alleen niet noodzakelijk naar mijn mening hier te delen.

Verdriet en Hoop

Er was eens een kleine vrouw die langs een stoffige veldweg kwam. Ze was wel al tamelijk oud maar haar loop was licht en haar lachen, had de frisse glans van een onbezorgd meisje. Bij een inééngekrompen gedaante bleef ze staan en keek naar beneden . Ze kon niet veel herkennen. Het wezen dat daar in het stof op de weg zat leek bijna figuurloos. Het deed haar denken aan een grauwe flanellen deken met menselijke vormen. Ze bukte zich en vroeg "Wie ben jij?"

Twee bijna levenloze ogen keken moe ophoog. "Ik? Ik ben het Verdriet." Fluisterende een stem stamelend en zo zacht dat ze het bijna niet kon horen. "Och, het Verdriet! ", riep de kleine vrouw blij alsof ze een oude bekende begroette. "Je kent mij?" vroeg het Verdriet wantrouwend. "Natuurlijk ken ik jou. Steeds weer heb je mij een stuk weg begeleid". "Ja maar, stotterde het Verdriet, Waarom vlucht je dan niet voor mij?" "Waarom zou ik voor je vluchten, mijn liefje? Je weet toch zelf maar al te goed dat je elke vluchteling inhaalt. Maar wat ik je wilde vragen, waarom zie je er zo moedeloos uit?' "Ik... Ik ben verdrietig" antwoordde de grauwe gedaante met gebroken stem. De kleine oude vrouw ging naast haar zitten. "Je bent dus verdrietig" zei ze en knikte vol begrip met haar hoofd. "Vertel me eens wat jou zo bedrukt."

Het Verdriet zuchtte diep. Zou dit keer echt iemand luisteren? Dat had ze zich al zo vaak gewenst. "Ach, weet je, begon ze voorzichtig, het is zo. Niemand mag mij. Het is nu eenmaal mijn bestemming om onder de mensen te gaan en een tijdje bij ze te blijven. Maar als ik kom schrikken ze terug. Ze zijn bang voor mij en mijden me als de pest.".

Het Verdriet slikte hard. "Ze hebben spreekwoorden uitgevonden met welke ze me willen verbannen. Ze zeggen "Ach, het leven is een groot feest". En hun valse lachen leidt tot maagkrampen en ademnood. Ze zeggen "Geërgerd is datgene wat hard maakt". En dan krijgen ze hartpijnen. Ze zeggen "Je moet je maar bij elkaar houden" En ze voelen het getrek in de schouders en de rug. Ze zeggen dat alleen zwakkelingen huilen. En de opgekropte tranen doen hun hoofd bijna uit elkaar springen. Of ze verdoven zich met alcohol of drugs opdat ze mij maar niet hoeven voelen."

"Och ja, bevestigde de vrouw, zulke mensen ben ik al vaker tegen gekomen.'! Het Verdriet zakte nog verder in elkaar."En dat terwijl ik alleen maar de mensen wil helpen. Als ik heel dicht bij ze ben kunnen ze zich zelf ontmoeten. Ik help hen een nest te bouwen waar ze hun wonden in kunnen verzorgen." Wie verdrietig is heeft een erg dunne huid. Het leed breekt weer op als een slecht genezen wond en dat doet pijn. Maar alleen wie het Verdriet toe laat en alle ongehuilde tranen huilt, kan zijn wonden werkelijk genezen. Maar de mensen willen helemaal niet dat ik ze help. In plaats daarvan schminken ze een schelle lach over hun littekens. Of ze leggen een dik pantser over hun bitterheid heen." Het Verdriet zweeg.

Haar huilen was eerst zwak ,toen sterker en tenslotte erg vertwijfeld. De kleine, oude vrouw nam de in elkaar gedoken gedaante troostend in haar armen. Wat voelt ze warm en zacht aan, dacht ze en streelde zachtjes het bevende hoopje. "Huil maar, verdriet" fluisterde ze liefdevol. "Rust maar uit zodat je weer nieuwe krachten krijgt. Vanaf nu zal je niet meer alleen zijn. Ik zal je begeleiden zodat de moedeloosheid niet meer aan de macht is." Het Verdriet stopte met huilen. Ze ging rechtop zitten en bekeek haar nieuwe met gezellin verbaasd aan. "Maar .. ...maar.. wie ben jij eigenlijk?" "Ik?", vroeg de kleine oude vrouw grijzend, maar daarna lachte ze weer onbezorgd als een jong meisje, "Ik? ,ik ben de Hoop."

Stilte

Ik kijk om me heen, ervaar de wereld. Voel de rust die van de stilte uitgaat. Ben me bewust van de beweging om me heen. Van buiten kijk ik naar binnen en merk dat ik niet deelneem. Ik zweef in mijn eigen wereld en gedachten. De wereld die van mezelf uitgaat en duidelijk laat zien welke wegen te volgen. De stappen die ik moet nemen om de rust te blijven ervaren. Me bewust te zijn van wat mijn stappen teweeg brengen bij anderen die mijn wereld betreden en ook hoe sommigen mijn wereld weer zullen verlaten om hun eigen weg te gaan - hun eigen wereld te creëren. Ik ben me bewust van mezelf en voel me vredig. In stilte ga ik verder en draag mijn innerlijke licht in stralende schoonheid.

Dansen op het ritme van je ziel - Oriah Mountain Dreamer

Stel dat het er echt niet toe doet wat je doet, maar hoe je het doet?

Hoe zou dit de dingen veranderen die je met je leven wilt doen?

Stel dat je in je baan als caissière in een winkeltje op de hoek, of als parkeerwacht, meer aandacht zou hebben en ontvankelijker zou zijn voor iedere persoon die je ontmoet, dan in een baan die volgens jou belangrijker is?

Hou zou dit de manier veranderen waarop jij je kostbare tijd op aarde wilt doorbrengen?

Stel dat jouw bijdrage aan de wereld en de vervulling van je eigen geluk niet afhankelijk is van de ontdekking van een betere gebedsmethode of meditatietechniek, het juiste boek lezen of het juiste seminar bezoeken, maar afhankelijk is van hoe je jezelf en de wereld, zoals die op dit moment zijn, werkelijk ziet en begrijpt?

Hou zou dit jouw zoeken naar spirituele ontwikkeling beïnvloeden?

Stel dat er geen noodzaak is om te veranderen, geen noodzaak een poging te doen jezelf te transformeren in iemand die medelevender is, meer aandacht geeft, liefdevoller of verstandiger is?

Hoe zou dit alle dingen in je leven beïnvloeden je almaar proberen te verbeteren?

Stel dat de taak eenvoudig te ontplooien is om diegene te worden die je van nature al bent - vriendelijk, medelevend en in staat volledig en actief in het heden te staan?

Hou zou dit je gevoel over jezelf beinvloeden wanneer je 's morgens wakker wordt?

Stel dat je in wezen nu bent zoals je altijd zult zijn?

Stel dat de essentie van wie je bent en altijd bent geweest genoeg is?

Hoe zou dit je verleden, zoals jij het ziet en voelt, beinvloeden?

Stel dat de vraag niet is: waarom ben ik zo zelden de persoon die ik werkelijk wil zijn, maar waarom wil ik zo zelden de persoon zijn die ik werkelijk ben?

Hoe zou dit hetgeen veranderen wat jij denkt te moeten leren?

Stel dat we niet door streven en proberen worden wie en wat we werkelijk zijn, maar door het herkennen van het openstellen voor de mensen en gelegenheden en oefeningen die ons de warme aanmoediging bieden die we nodig hebben om ons te ontplooien.

Hoe zou je dan je keuzes maken over hoe je deze dag wilt besteden?

Stel dat je wist dat de impuls om datgene te doen wat schoonheid in de wereld schept vanuit je diepste innerlijk zal ontstaan je iedere keer  zal leiden wanneer je het aandacht schenkt en afwacht?

Welke invloed zou dit hebben op je rust, je voortgang, je bereidheid deze impuls te volgen, om los te laten en te dansen?

De inleiding van een fantastisch boek!

Stel dat het er echt niet toe doet wat je doet, maar hoe je het doet?

Hoe zou dit de dingen veranderen die je met je leven wilt doen?

Stel dat je in je baan als caissière in een winkeltje op de hoek, of als parkeerwacht, meer aandacht zou hebben en ontvankelijker zou zijn voor iedere persoon die je ontmoet, dan in een baan die volgens jou belangrijker is?

Hou zou dit de manier veranderen waarop jij je kostbare tijd op aarde wilt doorbrengen?

Stel dat jouw bijdrage aan de wereld en de vervulling van je eigen geluk niet afhankelijk is van de ontdekking van een betere gebedsmethode of meditatietechniek, het juiste boek lezen of het juiste seminar bezoeken, maar afhankelijk is van hoe je jezelf en de wereld, zoals die op dit moment zijn, werkelijk ziet en begrijpt?

Hou zou dit jouw zoeken naar spirituele ontwikkeling beïnvloeden?

Stel dat er geen noodzaak is om te veranderen, geen noodzaak een poging te doen jezelf te transformeren in iemand die medelevender is, meer aandacht geeft, liefdevoller of verstandiger is?

Hoe zou dit alle dingen in je leven beïnvloeden je almaar proberen te verbeteren?

Stel dat de taak eenvoudig te ontplooien is om diegene te worden die je van nature al bent - vriendelijk, medelevend en in staat volledig en actief in het heden te staan?

Hou zou dit je gevoel over jezelf beinvloeden wanneer je 's morgens wakker wordt?

Stel dat je in wezen nu bent zoals je altijd zult zijn?

Stel dat de essentie van wie je bent en altijd bent geweest genoeg is?

Hoe zou dit je verleden, zoals jij het ziet en voelt, beinvloeden?

Stel dat de vraag niet is: waarom ben ik zo zelden de persoon die ik werkelijk wil zijn, maar waarom wil ik zo zelden de persoon zijn die ik werkelijk ben?

Hoe zou dit hetgeen veranderen wat jij denkt te moeten leren?

Stel dat we niet door streven en proberen worden wie en wat we werkelijk zijn, maar door het herkennen van het openstellen voor de mensen en gelegenheden en oefeningen die ons de warme aanmoediging bieden die we nodig hebben om ons te ontplooien.

Hoe zou je dan je keuzes maken over hoe je deze dag wilt besteden?

Stel dat je wist dat de impuls om datgene te doen wat schoonheid in de wereld schept vanuit je diepste innerlijk zal ontstaan je iedere keer  zal leiden wanneer je het aandacht schenkt en afwacht?

Welke invloed zou dit hebben op je rust, je voortgang, je bereidheid deze impuls te volgen, om los te laten en te dansen?

De inleiding van een fantastisch boek!

In the spotlight - Hole

Schrijven

Deze maand bestaat mijn log alweer vijf jaar. Best lang als ik erover nadenk. Zeker niet gedacht toen ik jaren geleden mijn log begon. Tot die tijd had ik dagboeken vol geschreven.

Schrijven blijft iets wat ik nodig heb. Het is mijn dialoog met mezelf en de manier om daardoor inzicht en overzicht te creëren. Het maakt me leeg en vult me weer met nieuwe gedachten.

Gisteren bij mijn moeder mijn dagboeken opgehaald. In de loop der jaren heb ik zo'n beetje alles aan een dagboek toevertrouwd. Grappig om ze weer eens door te bladeren. Het enige dagboek dat mist in de verzameling is de allereerste. Dat was in de periode dat ik verliefd was op mijn eerste vriendje en ik er achter gekomen was dat mijn moeder mijn dagboek gelezen had. Iets te zacht uitgedrukt, ik werd er ook nog eens mee geconfronteerd. Je kan je voorstellen dat alles wat je de eerste keer beleefd super intens is. Nu is mijn moeder altijd open geweest over seksualiteit dus we wisten heel goed wat we moesten doen om veilig en kinderloos bepaalde activiteiten te verrichten. Maar het besef dat je dochter al verder is dan je had verwacht (volgens mij komt dit voor ouders altijd te vroeg) was toch een schok voor haar. Ik een preek en ja hij moest ook gebeld worden dus ook hij een preek. De volgende dag naar de dokter, die alleen maar kon zeggen dat het misschien verstandig zou zijn om aan de pil te gaan. Schaamte alom…

Uiteindelijk zijn mijn moeder en ik daar goed door heen gekomen. Maar ik kon wel door de grond zakken. Het ergste vond ik nog niet eens het feit dat ze er dan eindelijk achter was dat haar dochter niet meer het onschuldige meisje was. Maar het feit dat ze zonder te vragen het meest persoonlijke stukje van mij had opgepakt en gelezen. Ik was zo boos, had me voorgenomen nooit meer iets aan papier toe te vertrouwen. Zo'n blik in mijn eigen ziel - wilde ik nooit meer met iemand delen.

Maar bloed kruipt waar het niet gaan kan en ik kijk nu naar de stapels dagboeken - vakantieboeken die in de kast liggen. Ze zijn me nog wel eens van pas gekomen toen een van mijn vriendinnen ging trouwen. Een boekwerk met al onze belevenissen en onnozele escapades.  Veel leuke zaken die beschreven zijn, maar ook diepe treurnis. Gedichten, brieven en kaarten ik bewaarde alles, waarom weet ik eigenlijk niet.

Nu sinds ik een log heb, schrijf ik eigenlijk niet meer. Tenminste niet met pen en papier. Blijkbaar kan ik genoeg kwijt in mijn log om daarnaast ook nog mijn gedachtespinsels in een dagboek kwijt te moeten. Nee ik vind het wel goed zo, en inmiddels mag iedereen wel een stukje van Joan lezen. Zo vreemd en onbegrepen voel ik me allang niet meer. En weet ik dat mijn onzekerheden, twijfels, verdriet en gevoel niet zoveel verschillen van die van anderen.

De ontstane boosheid van een puber die dacht dat ze de enige was met haar onzekerheden en alles wat er in die tijd speelt. De gedachte dat toch nooit iemand anders dat zou kunnen begrijpen zijn dan ook allang verdwenen.

Iedereen uit zich zelf op anderen manieren. Mijn manier is deze!

Liefde

Liefde is,

vrij van jaloezie..
is een hemelse liefde, rijk en nooit schadelijk voor de geest.
Het is een diepe verwantschap die de ziel baadt in tevredenheid, een diepe honger naar genegenheid die, wanneer zij wordt voldaan, de ziel vult met overvloed, een tederheid die hoop schept zonder dat zij de ziel in opschudding brengt, die de aarde verandert in een paradijs en het leven in een lieflijke, mooie droom.

By Kahlil Gibran

Ontmoeting

Een avond als alle anderen, met het verschil dat je een avond tegemoet gaat met alleen maar vreemden. We hadden ons laten over halen om naar een buurtfeest te gaan. Ach even kijken en als het niks is ben je zo weer thuis.

In het begin aftastend en onderzoekend, maar al snel helpt de zon – het eten en een drankje om de sfeer ontspannen te maken. Gesprekken met mensen die voor een eerste ontmoeting vol diepgang zaten. Een groepje van gelijkgestemde die over het leven praatte. Over angsten en gevoel, over vragen en persoonlijke gedachten, een lach een traan. Leuk, onverwacht leuk vind ik dat soort avonden. Maar meestal zijn die avonden die van goede vrienden.

Op de avond met de buurtbewoners sta je open voor het contact dat spontaan ontstaat. Dan is er vaak veel meer mogelijk dan als je een onbekende tegen komt in een supermarkt. Tenslotte wordt er in de tijd van vandaag bijna geen woord meer gewisseld. Zelf op een avondje uit is het niet altijd vanzelfsprekend om zomaar een babbel met iemand te maken die je niet kent. En als dat wel gebeurd blijft het toch vrij bij de oppervlakte. We mogen ons best wel weer wat meer openstellen!

Ook via mijn weblog  “ontmoet” ik mensen. Mensen die mij kennen van mijn schrijfsels. En zich door de geschreven woorden aangetrokken voelen. Zich vrij voelen mij hun verhaal te mailen. Hun persoonlijke gedachten te delen. Terwijl we elkaar eigenlijk niet kennen. Men durft meer en zegt meer als de ander een onzichtbaar persoon is. We kunnen die persoon dan vormen naar wat bij ons past of ons aanspreekt.

Terwijl de werkelijkheid een hele andere situatie kan creëren. Ieder van ons past nog steeds een natuurlijke selectie toe op de mensen die we willen toelaten, waarvoor we ons openstellen. Voor de hand ligt natuurlijk het uiterlijk, los van het feit of je iemand mooi vind – kijk je wel of die persoon bij je past. Oppervlakkig zeker, maar het gebeurd wel.

Je gevoel, de bekende klik. Ik mag hem of haar niet, maar niet duidelijk kunnen duiden wat de reden is.

Ook lichaamsgeur trekt ons aan of stoot ons af. Ook zo’n mooi proces van de natuur waardoor de selectie bepaald wordt. Minder tastbaar maar wel aanwezig. Waarschijnlijk is die natuurlijke selectie ergens goed voor, al vraag ik me soms af waarom.

Maar als je al dat soort zaken eens laat voor wat ze zijn en je stelt je zoals op zo’n avond volledig open voor het spontane contact. Dan blijkt ineens dat we niet zoveel van elkaar verschillen. Dat ieder van ons de moeite waard is. En je je afvraagt of je daardoor geen bijzondere mensen misloopt.

Mooi relaas, maar ook ik heb die avond natuurlijk niet met iedereen gesproken. De avond of eigenlijk moet ik zeggen de diepe nacht eindigde met een kleine groep mensen van zo’n 15 man. Waar de natuur zijn selectie al op losgelaten heeft. De goede discussies – gedachten - gevoel zijn wellicht dan ook de oorzaak van wat de natuur daarmee heeft bedoelt.

Binnenstad Dordrecht

Symbool en betekenis: getal 0

      Getallensymboliek en Tarot
   

Het getal nul
De nul doet vaak niet mee als getal in numerologische overzichten. Dit is logisch want geen enkele geboortedatum en/of naam telt op tot nul. De symbolische weergave van de nul is de punt. Zoals we gezien hebben in eerdere artikelen, is de symbolische weergave van de 1 een cirkel met een punt in het midden. Uit die punt, uit het ‘Niets’, ontstaat alles, het hele universum, wat symbolisch weergegeven wordt door de cirkel. De twee is een exacte kopie, een spiegel, van de 1. Het idee ‘van de ander als spiegel van onszelf’ wordt hierdoor een stukje duidelijker. Het verklaart ook het oosterse begrijp Maya, de wereld als illusie. Hieruit moge blijken dat Nul niet onbelangrijk is. Het is het zaadje, de kiem waaruit alles is ontstaan. De Nul vertegenwoordigt derhalve het niets waaruit alles is ontstaan en bestaat. Dit niets is onbegrensd en allesomvattend. Het is de goddelijke bron.    

   

    De Dwaas (0)
De grootste nul in de Tarot is uiteraard De Dwaas. Bij de interpretatie van De Dwaas in de Tarot gaan we vaak uit van de gedachte dat hij ook werkelijk dwaas is. De positieve betekenis van De Dwaas als verlichte geest krijgt in tarotboeken meestal minder aandacht. Dwaas betekent zonder verstand. Een dwaas heeft ze niet allemaal op een rijtje. Hij is de dorpsgek. Sommige plannen zijn zo dwaas dat je niet eens meer de moeite wilt nemen om de dwaas die met zo’n plan op de proppen komt daarvan te overtuigen. Je rolt je ogen naar boven en keert die dwaze mens zo snel mogelijk de rug toe. Dwaas, zot, dom, krankzinnig, onuitvoerbaar worden dan de sleutelwoorden waar we mee werken.
Numerologisch, maar ook in het licht van de wereldwijd verbreide traditie van ‘(hof)narren’ is deze interpretatie te beperkt. Wanneer grote wetenschappers, uitvinders, architecten en kunstenaars hadden geluisterd naar de gangbare opinies van hun tijd en niet in hun ‘dwaasheid’ hadden volhard, zouden we nog in het stenentijdperk leven. Zonder dwazen, geen vooruitgang.
Wanneer je beschrijvingen leest van De Dwaas zie je vaak dat we hier een man hebben die nog niet veel weet en niet belemmerd door kennis in de afgrond dreigt te vallen. Hier spreken we vanuit onze maatschappelijk geconditioneerde overtuiging dat ‘kennis’ goed is. De knapzak die hij bij zich draagt vertegenwoordigt zijn beperkte kennis. Maar is dat wel zo? Zou je niet kunnen stellen dat zijn knapzak, zijn rugzak, zijn bagage, gewoon geen beperkende overtuigingen bevat, dat hij zijn verleden heeft losgelaten?
Wanneer we dan opnieuw kijken naar De Dwaas zonder beperkende overtuigingen dan is het mogelijk dat De Dwaas van Waite staat aan de rand van wat op een afgrond lijkt, maar ziet hij eruit alsof hij gaat springen? Mijns inziens, is hij totaal in het heden aanwezig. Hij snuift de pure berglucht op en geniet daarvan. Doordat hij in het hier en nu aanwezig is, heeft hij controle over zijn leven en weet hij precies waar hij staat. De angst dat de dwaas in de afgrond zal stappen, duidt op onze menselijke neiging om direct te denken dat het ergste zal gebeuren. Nog een stap en hij valt in de afgrond! Misschien is hij wel bezig een stap achteruit te zetten. Overigens, in oudere versies van De Dwaas liep de afgebeelde figuur op een weg en was er geen sprake van een afgrond. In de Old Path Tarot is deze oude symboliek teruggebracht.
In de middeleeuwen hadden we dorpsgekken en narren aan het hof. Een hofnar was een intelligent en gevat persoon met een goed ontwikkeld gevoel voor humor die de koning en alle andere leden van het hof ongestraft de waarheid kon zeggen en daardoor een grote invloed had op het beleid. Met zijn opmerkingen springt hij constant in afgronden waar niemand anders hem durft te volgen.
Op de versie van Waite zijn de roos, de zon en de hond wit. Dit is in Waite’s spel trouwens de enige kaart met een witte zon! Wit is de kleur van onschuld, van vrijheid en verlichting.
De betekenis van De Dwaas in een legpatroon ligt volgens mij veel vaker in de lijn van ‘je bent op de ‘juiste weg’, het pad dat in overeenstemming is met je levensplan, dan op de domme dwaas die nog niets weet en nog veel moet leren. De Dwaas hoeft niet meer te zoeken, heeft geen last van beperkende overtuigingen en kan vrij en vrolijk genieten van alles wat er op zijn pad komt. Zelfs een afgrond is dan geen belemmering meer. De Dwaas verwijst in feite naar onze goddelijke kern. Wij zijn spirituele wezens met een menselijke ervaring. De Dwaas loopt dus werkelijk door de Grote Arcana heen en heeft geen vast plaats. De overige kaarten symboliseren waar hij is op zijn levenspad. Welke ervaring hem op dat moment bezighoudt. In de Old Path Tarot komt dit idee naar voren door de op de voorgrond van de kaart afgebeelde moeder die schrikt wanneer ze haar baby naar een kampvuurtje ziet kruipen. Alleen door ons pad te bewandelen kunnen we ervaringen opdoen.

   

De nul achter een ander getal
In de numerologie wordt een nul achter een ander getal gezien als een op de achtergrond meespelende ‘kosmische invloed’, op ‘goddelijke inspiratie’. Het getal dat door de nul beïnvloed wordt, krijgt daardoor extra nadruk, een extra dimensie en wordt des te krachtiger. Het kan in negatieve zin worden ervaren als noodlot. Kijk maar naar Het Rad van Fortuin (10). Uiteraard zit hier ook een positieve kant aan. De 0 achter de 1 duidt erop dat de 1, De Magiër, geïnspireerd door het goddelijke tot grote hoogten stijgt. Hetzelfde zien we bij Het Oordeel (20). De 2, De Hogepriesteres, wordt hier beïnvloed, aangeraakt door het goddelijke. Ook in deze kaart vinden we het idee ‘noodlot’ terug, wat voor de makers van de Old Path Tarot een reden was om de 20ste kaart van de Grote Arcana niet Het Oordeel te noemen, maar Karma. In positieve zin symboliseert Het Oordeel de goddelijke oproep om al het oordelen achter ons te laten, geen voorkeuren te hebben, waardoor we de wereld kunnen zien zoals hij werkelijk is. In de tarot is De Wereld de 21ste kaart (2+1=3, maar ook 20+1=21). Kijken we vervolgens naar De Wereld van Waite dan zien we hier een hermafrodiete figuur afgebeeld dansend in een krans die veel weg heeft van onze schrijfwijze van het getal 0. Deze kaart verbeeld op spiritueel niveau het concept ‘in de wereld, maar niet van de wereld’, een staat van zijn die wij allen kunnen bereiken. De tarot wijst ons het pad. Zo prachtig zit de tarot dus in elkaar. Het is een geweldig instrument om greep te krijgen op spirituele wetten en daarnaast een geheugensteuntje om de werking van die wetten te herkennen in ons leven en daar ons voordeel mee te doen.

Bron: Webtarot

Why did you make me Black Lord?

Lord .... Why did you make me black?
Why did you make someone
the world would hold back?
Black is the color of dirty clothes,
of grimy hands and feet...
Black is the color of darkness,of tired beaten streets...
Why did you give me thick lips,
a broad nose and kinky hair?
Why did you create someone
who receives the hated stare?

Black is the color of the bruised eye
when someone gets hurt...
Black is the color of darkness,
black is the color of dirt.

Why is my bone structure so thick,
my hips and cheeks so high?
Why are my eyes brown,
and not the color of the sky?

Why do people think I'm useless?
How come I feel so used?
Why do people see my skin
and think I should be abused?

Lord, I just don't understand...
What is it about my skin?
Why is it some people want to hate me
and not know the person within?

Black is what people are 'Labeled'
when others want to keep them away...
Black is the color of shadows cast...
Black is the end of the day.

Lord you know my own people mistreat me,
and you know this just ain't right...
They don't like my hair, they don't like my
skin, as they say I'm too dark or too light!

Lord, don't you think
it's time to make a change?
Why don't you redo creation
and make everyone the same?

GOD's Reply:

Why did I make you black?
Why did I make you black?

I made you in the color of coal
from which beautiful diamonds are formed...
I made you in the color of oil,
the black gold which keeps people warm.

Your color is the same as the rich dark soil
that grows the food you need...
Your color is the same as the black stallion and
panther, Oh what majestic creatures indeed!

All colors of the heavenly rainbow
can be found throughout every nation...
When all these colors are blended,
you become my greatest creation!

Your hair is the texture of lamb's wool,
such a beautiful creature is he...
I am the shepherd who watches them,
I will ALWAYS watch over thee!

You are the color of the midnight sky,
I put star glitter in your eyes...
There's a beautiful smile hidden behind your pain...
That's why your cheeks are so high!

You are the color of dark clouds
from the hurricanes I create in September...
I made your lips so full and thick,
so when you kiss...they will remember!

Your stature is strong,
your bone structure thick to withstand the
burden of time...
The reflection you see in the mirror,
that image that looks back,..that is MINE!

So get off your knees,
look in the mirror and tell me what you see?

I didn't make you in the image of darkness...
I made you in the image of ME!

Invloed op het leven

Van de week werd mij de vraag gesteld:

Wat is je eigen invloed op het leven.

Een vraag waar ik niet zo snel een antwoord op heb. De vraag suggereert tenslotte dat er een mogelijkheid zou zijn dat we geen invloed hebben op ons eigen leven. Bij deze ingewikkelde stelling kan ik enkel teruggrijpen op wat ik zelf geloof.

Persoonlijk denk ik dat de grote lijnen voor ons uitgestippeld zijn voor dit leven, mijn leven dus. Mogelijke wegen die ik kan bewandelen. Mogelijke wegen zeg ik, omdat we zelf keuzes maken in het leven. Staande voor een tweesprong kun je de keus maken om links of rechts af te slaan. Of als je het even helemaal niet weet blijf je staan waar je staat en laat je het leven voordat moment aan je voorbij gaan.

We hebben allemaal onze eigen lessen te leren, hoe en op welke manier we ze aangaan is aan ons zelf. Of we er lang of kort over doen om inzichten te krijgen maakt niet uit. Je inzicht was uiteindelijk het doel. We komen in ons leven mensen tegen die ons op weg kunnen helpen, mensen die ons steunen, mensen die ons kwetsen, mensen om van te houden, mensen waar je afscheid van neemt. Al deze mensen zorgen voor situaties waar we lering uit kunnen trekken. Vaak zijn de moeilijkste situaties in een leven, die waar de grootste lessen in verborgen liggen.

Deze gedachten op een rij zouden de conclusie kunnen vormen die van tegenstellingen in elkaar zit. Want als alles al voorbestemd zou zijn en we dan wel de vrijheid zouden hebben om te kijken op welke manier we bepaalde bestemmingen bereiken, zou onze eigen invloed maar beperkt zijn.

Maar ik durf zelf nog een stapje verder te gaan. Dat ik geloof in een leven na de dood heb ik al eens verteld. Dit betekend ook dat ik geloof in een leven voor een geboorte. Ik geloof zelfs dat we voordat we geboren worden, besluiten welke lessen – inzichten we in het leven dat gaat komen willen ervaren.  Dat maakt mijn conclusie ineens anders.

Dus als je mij vraagt, wat je eigen invloed op het leven is. Dan zeg ik dat we volledige invloed hebben. Daarom denk ik ook dat alles wat we echt willen bereiken kunnen bereiken. Als het maar diep genoeg aanwezig is. Het onbewuste bewust maken. (Waar heb ik dat eerder gehoord!)

Dit betekend overigens niet dat ik denk dat we oorlogen, sterfte van geliefden etc. allemaal zelf gewild hebben. Wel denk ik dat we die situaties en omstandigheden nodig hebben.

De vraag blijft moeilijk – mijn antwoord ook!

Argusoog Radio uitzending 19-8-2009